Gönlümün Gülleri Sarardı, Soldu!

Gönlümün gülleri sarardı soldu diye başladık bir blog yazısına. Ne kadar anlatabilirsem o kadar anlatacağım. Bir tek anladığım dilden, yazarak anlatacağım yine. Yazmak insana bir nebze paylaşma duygusunu tattırmasının yanı sıra birçok konuda da desteklediğini düşünüyorum. Bu paylaşma dertleri, bilgileri, tecrübeleri kapsar. Ben sadece burada dertlerimi anlatayım ki demlenelim. Işığım hiç yanmadı, karanlıklar içerisinde kalıyorum bolca. Ne kadar faydam var etrafıma şüphe ediyorum. Ediyorum ki olmasam ne zararım olurdu?

Bazen bütün tüm kötü anlarım gözlerimin önünden geçiyor. Kulaklarımda o anların sesleri, gürültüden ibaret değil sadece. Bazen hüzünleniyorum ki, kendime sahip olamıyorum. Etrafa vurma-kırma isteği geliyor zaman zaman…

Ne yapacağım bilmiyorum. Bazen diyorum ki kimsenin bilmediği bir yere gideyim fakat bir şeylerin ayaklarımdan beni kavradığını, sıkıca sarıldığını ve göndermediğini görüyorum. Bazen bir şeyler dinlemek istediğimde elim istemsizce o şarkılara gidiyor. Sanki yarım kalanları tamamlamaya çalışırmışcasına!

Bazen uyumak istiyorum. O zaman sadece saatlerce rüzgarlarda, cam kenarlarında ve bahçelerde geziyorum. Geziyorum lakin uyumamak için değil. Sadece bir yangını söndürmek için lakin daha da şiddetlenen bir şeyler oluyor. Gerçekten ne yapacağım?

Bazen arkadaşlarımla sohbet etmek istiyorum ve birkaç dakika sonra birilerini benim için çözüm üretmeye çalışırken buluyorum. Hangi ara konunun oraya geldiğini anlamakta güçlük çekiyorum.

Aylarca yıllarca ağlamak geliyor lakin öğrettiler, ERKEKLER AĞLAMAZ! Bu onca yalanın arasında en büyük olanı işte. Kendimi kaç kere karanlık ortamda, herkesten uzak bir şekilde buldum bilmiyorum.

İçtiğim birkaç dal sigara iken artık paketleri sayamaz oldum. Dumanlarıma artık hayallerimi çiziyorum. Birkaç saniye sürmeden yıkılıyor işte.

Offf işte of! Kendinize iyi bakın. Ben canımı sıktım, sıkıyorum ama siz sıkmayın.

4 yorum

  1. Batuhan Yanıtla

    Gerçekden duygulandım çok güzel anlatmışsın içini arkadaş,son sözü de söylemişsin ne denir ki! daha 😌

  2. Yalçın Güler Yanıtla

    Bu yazıyı yazarak ışığını yakmış oldun. Doğal olarak karanlıktan aydınlığa çıkış yolunu da bulmuş oldun, ama bunun farkında değilsin.

    Aydınlık senin içinde ve çıkmayı bekliyor, çıkarmak da senin elinde 😉

    EYVALLAH .!

  3. Eray Yanıtla

    Kardeşim benim. Ne Guzel’de Yazmışsın Ne Güzelde Anlatmissin Derdini. Duygulandım. Ama şunu Bilki Derdi Veren Allah Dermaninida Verir Kardeşim.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir